श्री गजानन विजय ग्रंथात मंगलाचरणाच्या ओव्यांमधून श्री दासगणू महाराजांनी श्री गणेश, आदीमाया सरस्वती, पुराणपुरुष पंढरीनाथ, त्र्यंबकेश्वर भवानीवर, कुलदेवता कोल्हापूरवासीनी जगदंबा, भगवान श्री गुरू दत्तात्रेय या देवतांना वंदन केले आहे. यानंतर महर्षी शांडिल्य, वसिष्ठ, गौतम, पराशर, अशा ऋषीपरंपरेला वंदन केले आहे. ऋषी परंपरेनंतर संत परंपरेतील वारकरी संप्रदायाचा 'पाया' रचणारे ज्ञानेश्वर यांच्या गुरू परंपरेचा गहिनीनाथ, निवृत्तीनाथ यांचा उल्लेख करून वारकरी संप्रदायाचा कळस असलेले जगद्‌गुरू तुकारामबोवांचा उल्लेख केला आहे. त्याचबरोबर समर्थ रामदास, शिर्डीचे साईबाबा, वामनशास्त्री या सर्व संत सज्जनांना नमन केले आहे. श्री गजानन महाराज हे अत्यंत उच्च कोटीचे संत होते आणि साक्षात ईश्वरी अवतार होते. संत म्हणजे सत्वगुणाचा परमोत्कर्ष आपल्या व्यक्तीत्वात साधून तो सत्वगुण अखिल ब्रम्हांडात विस्तारीत करून लोकयात्रेचा प्रवाह शुद्ध करण्यासाठी जीवन अर्पण करणारी व्रतस्थ व्यक्ती, अशी संत या शब्दाची व्याख्या करता येईल.